(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
ถึงจะฟังดูหน่อมแน้มไปหน่อย แต่ฉัน จินตนาการถึงช่วงเวลานี้มาตลอดเลย
ว่าผู้ชายที่ฉันชอบ จะมาสารภาพรักกับฉันยังไง
- ใกล้เคียงไหม - เหมือนที่คิดไว้เป๊ะ
ฉันจินตนาการว่า เขามาหาที่บ้านพร้อมดอกไม้
แล้วก็บอกชอบฉัน
แล้วก็...
คิดอะไรอยู่
เปล่า ไม่มีอะไร
ไปบอกแทโอด้วยกันดีไหม
ไว้ค่อยบอกดีกว่า
ฉันอยากลองคบกับใครแบบลับๆ มาตลอดเลย
ฉันอยากเห็นจะแย่แล้ว ว่าแทโอจะทำหน้ายังไง
ตอนรู้ว่าเธอคือผู้หญิงที่ฉันชอบ
ต้องไปทำงานแล้ว ทั้งที่ไม่อยากไปเลย
เดี๋ยวฉันไปด้วย อยากอยู่ด้วยกันนานขึ้นอีกหน่อย
งั้นฉันก็มาส่งเธอไม่ได้น่ะสิ
วันนี้เข้าบ้านก่อนเถอะ ไว้วันหลังค่อยไป
ก็ได้ ไปเถอะ
ฉันจะรอให้เธอเข้าบ้านก่อน
นายไปก่อนสิ
เธอก็เข้าไปก่อนสิ
- นายไปก่อน - งั้นไม่ไปทำงานแล้ว
รู้แล้ว ไปเถอะ
แล้วเจอกัน
อะไรกัน ฉันเพิ่งมีแฟน เป็นตัวเป็นตนเหรอเนี่ย
ไชโย
อ้าว แวะมาบ้านฉันเหรอ
- เปล่า ฉันเดินไปทำงานทางนี้ - อ๋อ ร้านสะดวกซื้อใช่ไหม
นายมาทางนี้ประจำเหรอ
ใช่ มาบ่อย
ไม่ยักรู้แฮะ
ไหนๆ ก็มาแล้ว เข้าไปทักทายคนอื่นหน่อยสิ
ไม่ได้หรอก ฉันต้องรีบไปแล้ว
งั้นไปเถอะ
นายดื่มเหล้ามาเหรอ
หน้าแดงๆ นะ
ดื่มที่ไหน เปล่าสักหน่อย
แสงไฟถนนแถวนี้มันแปลกๆ ต่างหาก
นายน่ะ ขี่รถระวังๆ หน่อยนะ
จะได้ไม่เจ็บตัว ไปล่ะ
อะไรของเขา ไปคึกมาจากไหน
ยุนแทโอ
กลับมาช้าจัง
อือ
ยัยนี่ก็คึกไปกับเขาด้วยเว้ย
(ฮันจองฮุน)
นี่ เก็บป้ายไว้ที่ห้องใต้หลังคาก่อน ไม่ได้เหรอ
ทำไม ที่นี่บ้านของฉัน ก็ต้องมีป้ายชื่อสิ
ซงอี
หืม
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่มีวันไล่เธอไปแน่นอน
เพราะอย่างนั้น จะตรงนี้หรือห้องใต้หลังคา
- ก็คิดว่าที่นี่เป็นบ้านของเธอนะ - อือ
เธอเองก็มีบ้านนะ เข้าใจไหม
วันนี้นายทำตัวแปลกๆ นะ
ฝันดี
ขอให้ฝันหวาน หรือจะฝันอะไรก็แล้วแต่เลย
ปกติมีดอกไม้ด้วยเหรอ
(ฝนโปรยปราย)
รกดีใช่ไหม
มีหลายคนต้องมากินมานอนอยู่ที่นี่ ก็เลยเลอะเทอะหน่อย
จริงๆ สะอาดกว่าที่ฉันคิดนะ
ฉันมานอนที่เตียงพับนี้ประจำเลย
ขาดไม่ได้เด็ดขาด
นี่คือเครื่องตัดโฟมไฟฟ้า
กดปุ่มแล้วลวดจะร้อนขึ้นมา ทีนี้ก็เอาไปใช้ผ่าโฟมได้แล้ว
เวลาใช้ต้องระวัง ไม่งั้นจะเจ็บตัวแบบฉัน
สวัสดีครับ
เอาล่ะ คิดว่าไง
สวยๆ ทั้งนั้นเลย
นี่คือบ้านพัก ที่ผู้เช่าจะมีทั้งพื้นที่ส่วนตัว
พร้อมพื้นที่ส่วนกลางให้ใช้ร่วมกัน
โครงสร้างทั้งหมดก็จะประมาณสี่ชั้น
คงดีไม่น้อยถ้าได้อยู่บ้านใหญ่ๆ พร้อมหน้าพร้อมตาทุกคน ว่าไหม
อืม
อันนี้สวยกว่าอีกอันไหม
เธอใส่ใบไหนก็สวย
ลองให้หมดทุกใบเลยสิ ฉันจะซื้อใบที่เธอชอบที่สุดให้
นี่รางวัล
ไหนภาพงานออกแบบโครงสร้างรับแรง แผ่นดินไหวจากสภาวะอากาศเปลี่ยนแปลง
ไม่เห็นมีข้อมูลส่วนนี้เลย
อ้าว ฉันไม่ได้ส่งให้เหรอ
พี่ดูแลหัวข้อไลฟ์สไตล์ ของผู้อยู่อาศัยในอนาคตนี่คะ
พี่เซฮยอนดูแล งานออกแบบรับแรงแผ่นดินไหว
ฉันรับปากว่าจะส่งข้อมูลให้เธอ แต่ดันลืมซะได้
เดี๋ยวคืนนี้จัดการให้
ทำไมพี่ทำงานส่วนของเธอล่ะ
คือว่า...
ฉันสนใจเรื่องนี้พอดี
เดี๋ยวต่อไปก็จะต้องเรียน ก็เลยอาสาทำให้เธอน่ะ
มีใครติดต่อพี่เขาได้ไหม
เธอรับปากว่าจะมา แต่ป่านนี้ยังไม่เห็นเลย
ขอโทษที่มาช้า
ลงเรียนวิชาคณะสถาปัตย์ด้วยเหรอ
อือ
นายเป็นเพื่อนกับซงอีนี่นา
ฉันเล่าให้ฟังว่าเราเรียนด้วยกันแล้ว หน้าบ้านของฉันไง
งานกลุ่มของวิชานั้นแหละ
หน้าบ้านของรุ่นพี่เหรอ
ยังไม่ได้บอกเพื่อนเหรอ
คือว่า...
- ฉัน... - ตอนนี้เธอรู้แล้ว ช่างมันเถอะ
ทุกคนซื้อกาแฟมาแล้ว ฉันจะซื้อเค้กมาให้นะ
ไปกันเถอะ
ขอชิ้นนี้ ชิ้นนี้ แล้วก็ชิ้นนี้ด้วยค่ะ
ได้ค่ะ
นายคงยังไม่ได้บอกเพื่อน เรื่องที่เราคบกันสินะ
บอกแล้ว
บอกว่าคบกัน แต่ยังไม่ได้บอกเรื่องบ้าน
ซงอีค่อนข้างอ่อนไหวกับเรื่องนี้
นายเป็นห่วงเธอมากสินะ
ที่จริงฉันก็ไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นา
หรือทำนะ
น่าจะเล่าให้เธอฟังตั้งแต่แรก
ถ้าอย่างนั้นมาเจอกันอีกสักครั้ง ก่อนนำเสนอเถอะค่ะ
เดี๋ยวฉันจะนัด เวลากับสถานที่ในกรุ๊ปแช็ตนะคะ
- ทุกคนทำได้ดีมาก - ฉันมีนัดประชุมชมรม ไปก่อนนะ
พี่มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
- ฉันเหรอ ทำไมเหรอ - พี่ไม่ช่วยทำงานเลย
ไม่จริงสักหน่อย ฉันมาร่วมประชุมแล้วนี่
พี่เพิ่งเคยมาครั้งแรก เรานัดกันสามครั้งแล้วค่ะ
โทรไปก็ไม่รับสาย
เวลาแลกเปลี่ยนความคิดกันในกรุ๊ปแช็ต พี่ก็ไม่เคยตอบสักคำ
คือว่าฉันยุ่งมาก...
ทุกคนก็ไม่ได้มีงานนี้ แค่งานเดียวเหมือนกัน
แต่เราก็บริหารเวลามาทำงานกลุ่มได้
พี่กินแรงคนอื่นแบบนี้มันไม่ถูกนะคะ
ซงอี ขอตัวไปเรียนก่อนนะ
ฉันก็เหมือนกัน
ไปกันเถอะ
"กินแรง" เหรอ
ค่ะ
ถ้าพี่ยังไม่เลิกทำแบบนี้ ฉันคงใส่ชื่อพี่ในรายงานไม่ได้
ฉันทำให้เธออึดอัดเหรอ
คะ
เธอนั่งหน้าบูดมาตลอดตั้งแต่เห็นแทโอ
คนละเรื่องแล้วค่ะ
ที่จริงคนที่ควรอึดอัด ต้องเป็นฉันไม่ใช่เหรอ
แฟนฉันมีเพื่อนผู้หญิง ที่คบกันมานานมาก
ไม่มีผู้หญิงที่ไหน ดีใจกับเรื่องนั้นหรอกนะ
แทโอเกี่ยวอะไร กับที่พี่ไม่ช่วยทำงานกลุ่ม...
หรือว่าเพราะเรื่องบ้าน
เธอรู้สึกเสียหน้าใช่ไหม
อยู่ที่ไหนหรือเก็บอะไรไว้นานๆ ไม่ได้แปลว่าเป็นเจ้าของมันนะ
ไม่ว่าจะบ้านหรือคน
ขอโทษที่ให้คนอื่นหาข้อมูลให้
สมาชิกคนอื่นไม่เห็นมีปัญหา กับการกระทำของฉันเลย
แต่ยังไงก็ขอโทษ ที่ทำให้เธอไม่พอใจแล้วกัน
ฉันจะส่งข้อมูลที่ฉันรับผิดชอบให้ ภายในสัปดาห์นี้
ขอโทษนะ ฉันจะทำงานส่วนของฉันให้เสร็จ
ไม่ติดใจอะไรกันแล้วนะ
ขอตัวก่อนนะ
ตกใจหมด
เคาะประตูไม่เป็นเหรอ
พอใจหรือยัง
ทำไมไม่บอกฉัน
ก็มันพิลึกยังไงไม่รู้
"แฟนฉันคือคนที่ย้ายไปอยู่ บ้านหลังเก่าของเธอ
ฉันก็เลยจะไปที่นั่นทุกเช้า เหมือนเมื่อก่อน"
ฉันไม่กล้าพูดหรอก
ทำไมล่ะ
สงสารฉันเหรอ
- นี่ ถ้าพูดอย่างนั้นก็... - นายก็เลยพูดแบบนั้นใช่ไหม
บอกว่าฉันเองก็มีบ้าน
ให้คิดว่าบ้านนายเป็นบ้านของตัวเอง
ฉันอารมณ์เสีย เพราะรู้สึกเหมือนนายกำลังสงสารฉัน
แล้วแฟนของนาย...
ก็ไม่ใช่คนที่ฉันชอบเท่าไร
แต่ฉันจะยอมรับให้ได้
ในเมื่อโตๆ กันแล้วเราก็ควร เคารพการตัดสินใจของอีกฝ่าย
ฉันขอให้นาย กับยัยรยูเซฮยอนมีความสุขมากๆ นะ
ไม่ต้องสนใจว่าฉัน...
นี่
นี่อะไร
นี่ อะไรอีกล่ะ
เดี๋ยว
นายทำงานให้รยูเซฮยอนเหรอ
ไม่ใช่สักหน่อย
ต้องใช่แน่ๆ
"งานออกแบบรับแรงแผ่นดินไหว" หัวข้อของรยูเซฮยอน
เอาน่า เธอมีเหตุผลดีๆ ก็แล้วกัน
เหตุผลบ้าบออะไรกัน
ทำไมต้องเป็นเธอด้วย ฉันไม่ชอบยัยนี่เลย
เจอครั้งแรกก็รู้สึกไม่ดีแล้ว
แถมนิสัยยังร้ายกาจ
ไหนจะ...
เราจะส่งผลงานเข้าประกวดด้วยกัน
หา
เธอจะดูแลโปรเจกต์นั้น
ส่วนฉันก็ช่วยเธอทำการบ้าน
ถือว่าได้ประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย
- ถึงอย่างนั้นก็เถอะ - เธอเท่แล้วก็เก่งมากจริงๆ นะ
ถ้าได้รู้จักกันจริงๆ แล้วเธอจะชอบ
เอาเถอะ นายจะโดนหลอกใช้หรือไม่ ก็ไม่ใช่เรื่องของฉัน
ทำไมต้องพูดแรงขนาดนั้นด้วย
ฉันเห็นเขานั่งทำงานให้เธออยู่
ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
ฉันอยากรู้มาตลอดว่าใคร จะมาเป็นแฟนยุนแทโอ
ดันกลายเป็นยัยจิ้งจอกนั่นซะได้
เธอไม่เสียดายเหรอ
เขากับเธอตัวติดกันมาตลอด แต่ตอนนี้สาวอื่นมาแย่งเขาไปซะแล้ว
เสียดายอะไร ยิ่งดีใจสิไม่ว่า
จริงสิ รายงานสำรวจภาคสนามปีนี้ เลือกสถานที่หรือยัง
ปีที่แล้วฉันไปวัดซอนุนซา ปีนี้ก็เลยกะว่าจะไปพระราชวังดู
ไปด้วยกันไหม
ตอนปีหนึ่ง ฉันไปที่พระราชวังคยองบกมาแล้ว
มีสิ่งปลูกสร้างลัทธิขงจื๊ออื่นไหม
หลายคนไปที่สถาบันขงจื๊อ พยองซานซอวอนที่อันดง
โอจุกฮอนที่คังนึง ก็น่าสนใจเหมือนกัน
- คังนึงเหรอ - รายงานสำรวจภาคสนามเหรอ
ค่ะ วิชาประวัติศาสตร์ สถาปัตยกรรมเกาหลี
อ๋อ นึกถึงสมัยเรียนมหาวิทยาลัยเลย
ฉันเคยใช้เป็นข้ออ้างไปเที่ยวเล่นแทน
ดื่มเหล้าจนเมาปลิ้นเลย
มินอา
ขอปูนซีเมนต์ขาวหน่อยได้ไหม
ได้ค่ะ
ฉันช่วย
- ไม่เป็นไรค่ะ - ไม่เป็นไร
- จะไปคังนึงใช่ไหม - ยังไม่แน่ใจเลยค่ะ
ฉันขับรถไปส่งได้นะ สะดวกกว่า
ไม่เป็นไรค่ะ เราไม่ได้สนิทกัน ขนาดจะให้รุ่นพี่ขับรถไปส่งฉัน
เชื่อเขาเลย ระวังตัวแจเลยนะ
เรียก "พี่" เฉยๆ ก็ได้ กันเองดี
ฉันไม่สะดวกใจน่ะค่ะ
ตามใจ สุภาพกับรุ่นพี่คนนี้ต่อไปนะ
เดี๋ยวนะ
เรียบร้อย ตั้งใจทำงานนะ
ก็ไม่ถึงกับประหลาดอย่างที่ใครพูดกัน
แต่ชอบทำอะไรน้ำเน่าๆ
หนึ่ง สอง ก้าวหลัง
หนึ่ง สอง สาม สี่
เตะ เตะ ก้าว
ส่งสายตา
ลง
ดี
หนึ่ง สอง
ลองทำแบบนี้ดูนะ
- แรงๆ หน่อย - ค่ะ
จุนฮยอก ยังช้าไปครึ่งจังหวะนะ
- สอนเขาหน่อยได้ไหม - ได้ครับ
- นักแสดงสำรองใช่ไหม - ครับ
จำท่าได้หมดแล้วหรือยัง
อะไรนะครับ คือว่า...
ช่วยเต้นให้ผมดูอีกรอบได้ไหมครับ
หัดเต้นให้ได้เองสิ
อีกรอบนะ เริ่มใหม่ตั้งแต่ต้นเลย
- ครับ - เพลงมา
เฮ่!
หมุน
หนึ่ง สอง ก้าวหลัง
หนึ่ง สอง สาม สี่
ให้ตาย เหมือนลูกจ้างชั่วคราวไม่มีผิด
(ตาหาคนหาย ชื่อ: โอการิน อายุ: 23 ปี)
(เงินรางวัล: สิบล้านวอน)
เฮ้อ
- เพิ่งกลับมาถึงเหรอ - หา
อ๋อ ใช่
เธอล่ะ ทำงานพิเศษเป็นยังไงบ้าง
- ไม่ดีเลย วันนี้ฉันโดนด่ามาด้วย - ทำไมล่ะ
ใคร ใครมันกล้าด่าเธอ
- มันเป็นใคร - ฉันผิดเองแหละ
เราพยายามจะขายต็อกบกกีกัน
แต่ฉันดันกินอาหาร ที่จะให้ลูกค้าลองชิมไปหมดเลย
เจ้าต็อกบกกีพวกนั้น
จริงสิ
ของที่ให้ชิมฟรีอร่อยจริงๆ
เข้าบ้านเถอะ
ขอบใจนะ
อกไก่อยู่ไหนนะ
กลับมากันแล้วเหรอ
- อือ - กลับมาแล้ว
ซงอีกลับมาหรือยัง
ยังนะ เต็นท์ยังว่างอยู่
เดี๋ยวนะ
เสื้อคลุมฉันนี่
วันนี้ลมเย็นน่ะ
อะไรกัน อย่างน้อยก็น่าจะมาขอกันก่อนสิ
จำได้ว่าแช่ไว้ตรงนี้นี่
มีใครเห็นอกไก่ในตู้เย็นไหม
ฉัน กินไปแล้ว ช่วงนี้คุมน้ำหนักอยู่
เดี๋ยวนะ กินหมดเลยเหรอ
โอ้โฮ
เดี๋ยวนะ
นี่ นั่นอะไรน่ะ
กางเกงที่ฉันใส่ซ้อมเต้น ทำไมเหรอ
ใส่วันนี้เหรอ
ให้ตาย แพงนะโว้ย
เอาไปใส่ซ้อมเต้นได้ยังไง
ฉันเห็นมันยืดดีเหมาะจะใส่ซ้อมเต้น
หาเงินได้แล้ว ก็ซื้อเสื้อผ้าใส่เองด้วยสิ
จริงๆ เลย
โอการิน เธอก็เหมือนกัน
ให้ตาย
เห็นว่าฉันไม่พูดอะไร ก็เลยคิดว่าฉันไม่สู้คนใช่ไหม หา
คิดแบบนั้นเหรอ
ให้ตาย ก็ได้ ฉันมันไม่สู้คนเอง
ไอ้อันธพาลนี่ขี้เหนียวชะมัด
จะบีบคอฉันถ้ายืมชุดใส่อีกเหรอ
เอาเลย ฉันผิดเองที่ถังแตก
กับคนรวยใช้กฎหมายหนึ่ง กับคนจนใช้อีกอย่าง
ฉันหาเงินได้เป็นกอบเป็นกำเมื่อไหร่ นายจะเสียใจ
สิบล้านวอน
ทำไปเถอะ
ใช่ว่ารู้จักยัยโอการินดีสักหน่อย
ตั้งสติไว้ ชเวฮุน
ใช่แล้ว
ยอมจนดีกว่าเป็นไอ้ชั่วหักหลังเพื่อน
พรุ่งนี้ฉันจะเลี้ยงของอร่อยกว่านี้
กินอะไรไม่สำคัญ อยู่ที่กินกับใครต่างหาก
เกือบลืมไปเลย
นายลาหยุดช่วงสุดสัปดาห์ได้ใช่ไหม
อือ มีอะไรเหรอ
คือว่า...
เด็กสถาปัตย์จะต้องทำรายงาน สำรวจภาคสนามทุกปี
ถ่ายรูปอาคารสำคัญทางประวัติศาสตร์ แล้วก็ทำการวัดสัดส่วน
ปีนี้ฉันจะไปที่โอจุกฮอน
อยากไปคังนึงกับฉันไหม
ไม่เป็นไรนะ
ได้
ได้ ไปกัน ฉันไปด้วยได้
ไปได้จริงๆ นะ
อืม
ฉันจะบอกพ่อว่าขอลาหยุดสองวัน
สองวันเหรอ
ฉันตั้งใจไปแค่วันเดียวนะ
อ๋อ ไปวันเดียวเหรอ
นั่งรถไฟความเร็วสูงไปไม่นานก็ถึง
จริงด้วย
ไปเช้าเย็นกลับก็ได้นี่นา
นี่ ขำทำไมน่ะ
ก็ตอนนี้นายน่ารักจริงๆ
แย่แล้ว
ไปไหนมาดึกดื่นป่านนี้
ทำไม
ยังจะถามอีก
รีบขนข้าวของในเต็นท์ ขึ้นไปอยู่ห้องใต้หลังคาได้แล้ว
- ตอนนี้เลยเหรอ - พระจันทร์สลัวมาหลายวัน
เดี๋ยวฝนก็จะตกแล้ว
พอฝนตก เธอจะดีใจที่เชื่อฉัน
เจ้าค่ะ นายท่าน
งานที่เขตก่อสร้างราบรื่นดีใช่ไหม
อือ
จริงสิ จำรุ่นพี่อีแดกอนได้ไหม
ไอ้คนน่ารำคาญนั่นน่ะเหรอ ทำไม
เขามาเป็นพี่เลี้ยงเด็กฝึกงาน
ทำงานในบริษัทสถาปัตยกรรมดังด้วย
เธอก็เลยต้องเจอหมอนี่อีกแล้วเหรอ
อือ แต่เขาก็ไม่ได้ประหลาด เหมือนที่คนชอบพูดกันนะ
เฮ้ย ไอ้หมอนี่ ชอบทำรุ่มร่ามกับผู้หญิง
ที่หอสังเกตการณ์ หลังมอมเหล้าพวกเธอน่ะ
ชื่อเสียงฉาวโฉ่...
เดี๋ยวนะ
เมื่อกี้เธออยู่กับมันเหรอ
- หรือว่าคนที่เธอชอบก็คือ... - ใช่ที่ไหนเล่า เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว
หัวใจฉันเกือบวายแล้วไหมล่ะ
ฉันไม่ต้องแอบชอบใครแล้วนะ
อ๋อ
ในที่สุดก็โดนปฏิเสธสินะ
เปล่า คบกันแล้ว
คบเหรอ ใครคบกัน
ต้องให้ขยายความด้วยเหรอ
ก็ฉันไง
ไหนว่าเธอชอบเขาข้างเดียว
ก่อนหน้านี้ยังลังเลอยู่เลย ว่าจะขอเขาคบดีไหม
เขาบอกชอบฉันก่อน
ถอยไป
เขาอายุเท่าไร
มันเป็นใคร นักศึกษาเหรอ
อย่ามาเรียกแฟนฉันว่า "มัน" นะ
ทำไมไม่ยอมบอกล่ะ ทำแบบนี้ฉันรู้สึกเหมือนคนนอกเลย
เขาเคยทำให้เธอเสียความมั่นใจนะ
เธอเคยคิดว่าตัวเอง ไม่มีเสน่ห์เพราะหมอนี่ด้วย
เรื่องนั้น...
- เขามีเหตุผลของเขา... - ซงอี
เธอควรจะเลือกคนที่ยอมทุ่มเททุกอย่าง เพื่อที่จะได้อยู่กับเธอสิ
คนที่จะร้องห่มร้องไห้ ใจสลาย หรือแม้กระทั่ง...
อดข้าวอดน้ำเพราะเธอ
ถ้าไม่ใช่คนแบบนั้น ฉันก็วางใจไม่ได้หรอก
ขอบคุณที่เป็นห่วงฉันนะ
แต่เขาเป็นคนดีจริงๆ
ดีจริงก็ดีสิ
ฉันแค่...
เขินนิดหน่อย
ฉันไม่เคยแนะนำแฟน ให้ใครรู้จักมาก่อนเลย
หายเขินแล้วจะรีบบอกนายเลย ตกลงไหม
ไอ้เราก็อุตส่าห์เป็นห่วง กลัวว่าเธอจะช้ำหนักตอนถูกปฏิเสธ
ทำให้ฉันดูเป็นคนโง่ไปอีก จะบ้าตาย
อย่าตีโพยตีพาย
ชีวิตรักของเธอเอง เธอจัดการเองได้
ชุดนี้สวยกว่าใช่ไหมล่ะ
คิดว่าหนึ่งวันมี 48 ชั่วโมงหรือไง
ทำงานพิเศษด้วย ฝึกงานด้วย
รายงานก็ต้องทำโต้รุ่ง
ตอนนี้ยังจะมีแฟนอีก
ใช่ไหมล่ะ ฉันต้องทำได้ดีสักอย่างสิ
ดูเป็นไง
ไม่รอด
- ไม่รอดเลยเหรอ - จะไปสัมภาษณ์งานหรือไง
เธอกำลังจะไปหาหนุ่มนะ
ต้องแต่งสวยให้เขาเห็นแล้วตะลึงไปเลย
ซงอี ชุดนี้ล่ะ
เหมือนชุดของยายฉันเลย
ดีไซเนอร์ดังออกแบบเลยนะ
ว่าแต่ จะไม่บอกเราจริงๆ เหรอว่าใคร
ไว้ก่อน
จริงๆ เลยนะ
วันหลังฉันจะพาเขา มาแนะนำให้ทุกคนรู้จัก
ตอนนี้ยังเร็วเกินไปหน่อย
ซงอี ตัวนี้เป็นไง ตัวโปรดของฉันเลย
สวยมากเลย
การิน
ชุดนี้ไม่ใช่แค่ใส่ไปดูหนังนะ ไปเดินพรมแดงได้เลยมั้ง
ฤดูใบไม้ผลิแล้ว
เลือกเสื้อผ้าสีสันสดใสหน่อยแล้ว...
ถอยไป เดี๋ยวช่วยเลือกให้
ไหนดูซิ
ต้องให้ฉันออกโรงเองด้วยเหรอ
ไหน
ลองหน่อยซิ
เห็นไหม ดูดีใช่ไหมล่ะ
ใช่ไหม
ฉันไม่เคยแต่งแนวนี้มาก่อนเลย
ไม่รัดรูปไปหน่อยเหรอ
เหมาะสุดๆ เลยต่างหาก ว่าไหม
เห็นด้วย ฉันเองก็ชอบตัวนี้เหมือนกัน
ซงอี ชุดแบบนี้น่ะนะ
เหมาะกับสาวๆ ที่มีส่วนโค้งส่วนเว้าถูกที่
ฉันว่าก็เข้ากับเธอดีออก
สมัยนี้ผู้หญิงที่ดูหวานเกินไป
จะโดนหาว่าเชยได้นะ
ไหนขอดูบ้างซิ
แนวไหนกำลังมาแรงนะ
ใช่เลย อันนี้แหละ ไหนลองดูซิ
ดีใช่ไหม
เทรนด์ใหม่ล่าสุด แต่งตัวเหมือนยืมเสื้อแฟนใส่
นี่
ตั้งใจจะพังเดตของเพื่อนหรือไง
เอาไปใส่เองสิ
ทะแม่งๆ นะ
ดูดีออก
เธอไม่ค่อยรู้เรื่องแฟชั่นน่ะ
เทรนด์นี้มาแรงสุดๆ
- ใส่เองเถอะ - ทำตัวแปลกๆ นะ
อือ
เพิ่งออกจากบ้านเลย
เดี๋ยวถึงแล้วโทรไป ค่อยออกมาตอนนั้นนะ
ครับ
ต้องตั้งโชว์ขนาดนี้เลยเหรอ
ไปข้างนอกเหรอ
อือ
วันนี้ฉันต้องไปติวหนังสือให้ยองโฮ ไปส่งหน่อยได้ไหม
ไม่ได้ ฉันนัดเซฮยอนไว้แล้ว
กะแล้วเชียว ฉันไปก่อนนะ
ซงอี
โดฮยอน
- จะไปติวให้ยองโฮใช่ไหม - อือ
ขึ้นมาเลย เดี๋ยวไปส่ง ฉันต้องไปส่งของแถวนั้นพอดี
จริงเหรอ พอดีเลย ฉันนึกว่าจะไปสายซะแล้ว
ถือว่าซ้อมก่อนจะไปเดตกันจริงๆ เนอะ
กอดแน่นๆ นะ จะซิ่งแล้ว
นี่ จะไปไหนกัน
- อ้าว แทโอ - วันนี้เธอมีสอนยองโฮไม่ใช่เหรอ
โดฮยอนจะไปส่งฉัน
อะไรกัน เขาต้องไปส่งของนะ
กวนให้เขามาส่งล่ะสิ
เปล่าเลย ฉันเสนอตัวเอง ไปทางเดียวกันอยู่แล้ว
- ไปก่อนนะ - อือ
ยัยนั่น...
สวยขนาดนั้นมาตลอดเลยเหรอ
วันนี้อารมณ์ดีเพราะอากาศดี ก็เลยคิดแบบนั้นไป
ว่าแต่สองคนนี้ไปสนิทกันตอนไหน
สายแล้ว
ยุนแทโอ
ไปเร็ว
- นี่แล้วก็นี่ด้วย - นี่เหรอ
เดี๋ยวกลับมาแวะทุกร้านเลย
เธอชอบแบบนี้สินะ
- อร่อยดีนะ - อือ
- ใช่ไหม - อร่อย
ทำมือทั้งหมดเลยนะเนี่ย
- อือ - ใช่ไหม
สวยจังเลย
ดูสิ
อันนี้ล่ะ
น่าจะเข้ากับชุดของเธอนะ
จริงเหรอ
- ลองติดดูไหม - ลองดูเหรอ
สวยไหม
สวยจนตาพร่าไปหมด
- ซงอี - หือ
- เธอวาดรูปเก่งไหม - เก่งมากอยู่แล้วสิ
ฉันจะวาดภาพเหมือนของเธอให้ดู
ฉันก็จะวาดนายให้ดู
- จะเสร็จแล้วนะ - ฉันด้วย
ขำอะไร
เห็นแล้วจะต้องตะลึงว่าเหมือนแค่ไหน
- พร้อมนะ หนึ่ง สอง สาม - สอง สาม
แต่นแต๊น
อะไรเนี่ย
ตัวอะไรน่ะ
พวกเรานี่มีพรสวรรค์จริงๆ
- เก่งเนอะ - ใช่ไหมล่ะ
ของมันแน่อยู่แล้ว
- เราหน้าเหมือนกันเลย - จริงด้วย
ดูสิ ฉันวาดสวยมากเลยนะ
- ไม่จริง - จริง
- เหรอ - ของฉันก็สวย
ไม่จริง ของฉันสวยกว่า ดูสิ
- ทรงผมเหมือนนายเป๊ะเลย - ทรงผมเหรอ
เหมือนตรงไหน
- ว้าว - ไปทางซ้ายหน่อย
ลงจอดกันเถอะ
- เอาเลย - ช้าๆ นะ
ค่อยๆ ลง
ว้าว
- สนุกใช่ไหม - สนุกมาก
เธอบังคับเก่งนะ
- ไม่เอาลูก - ระวังนะ
ขอโทษนะคะ
ตอนเด็กๆ แม่ก็ชอบถ่ายวิดีโอฉัน ไว้เยอะแยะเหมือนกัน
เรายังมีรูปเก็บไว้อยู่
แต่เสียดายที่วิดีโอหายไปหมดแล้ว
ถ้าไม่มีใครโยนทิ้งต้องยังอยู่แน่
หาเจอแล้วเอามาให้ฉันสิ ฉันจะแปลงไฟล์ให้
นายยังเก็บของนายไว้เหรอ
อือ แยกเก็บเรียงตามปีเลย
ที่เก่าที่สุดถ่ายตอนฉันสามขวบ
จริงเหรอ
มาแล้ว
คลุมขาไว้นะ
ขอบใจนะ
ฉันมีความคิดดีๆ แล้ว
เรื่องผลงานที่เราจะส่งประกวด
อะไรเหรอ
นายยังเก็บวิดีโอ ที่พ่อกับแม่ถ่ายไว้ใช่ไหม
อือ
เยี่ยมเลย
ถ้าทำหนังที่ถ่ายทอดเรื่องราว การเติบโตของนายกับพ่อแม่
ต้องน่าประทับใจมากแน่ๆ
ก็ใช่ แต่ว่า...
ทำไมเหรอ
นายไม่อยากเปิดเผยชีวิตส่วนตัวเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก
แม่ฉันเสียแล้วน่ะ
ไหนตอนนั้นบอกว่าจะไปกินมื้อค่ำ
- ที่บ้านกับพ่อแม่ - แม่เลี้ยงน่ะ
แม่แท้ๆ ของฉันเสียไปตอนฉันยังเล็ก
ฉันขอโทษนะ
หยุดเลย ฉันไม่ชอบเวลาคนอื่น แสดงท่าทีแบบนี้เลย
เธอไม่รู้ จะขอโทษทำไม
ยิ้มหน่อยสิ
ที่เธอเสนอมา ฉันจะลองคิดดูนะ
ให้คนแปลกหน้าดูวิดีโอตอนเด็กๆ ออกจะน่าอายอยู่สักหน่อย
เข้าใจแล้ว
ลองคิดดูก่อนนะ
จะทำงานไหวเหรอ
ไม่เป็นไร ขอโทษนะที่ไปส่งเธอไม่ได้
- ไม่เป็นไร ฉันอยู่ใกล้ๆ นี้เอง - เดี๋ยวโทรหานะ
ลองทบทวนข้อเสนอของฉันดูนะ
หวังว่านายจะตกลง
ระวังนะจ๊ะ
แทโอเดินปร๋อเลย มองแม่หน่อยซิ
เก่งจังเลย
- แทโอ นี่อะไรเหรอ - ตกใจหมด
ให้ตาย
ฮันซงอีน่ารักนะเนี่ย
ไอ้หมอนี่ไม่รู้เวล่ำเวลาเลย
ป่านนี้เธอน่าจะถึงบ้านแล้วสิ
ตกหนักเลยแฮะ
ว่าไง โดฮยอน
ติดฝนอยู่ใช่ไหม
เปล่า ใกล้ถึงบ้านแล้ว ไม่เปียกฝนเลย
ขอโทษนะ
ฉันจะเอาร่มตามไปส่งเธอแล้ว แต่ผู้จัดการมาซะก่อน
ไม่เป็นไร
ฝนตกไม่หนัก
กลับไปทำงานเถอะ
- ค่อยคุยกันอีกทีก่อนเธอจะนอนนะ - อือ แค่นี้นะ
อยู่ดีๆ ฝนก็เทลงมา
โธ่เอ๊ย เต็นท์ฉัน
ไม่อยากให้รองเท้าพังเลย
แทโออุตส่าห์ซื้อให้
หรือว่าฉันไม่ควรออกมารอ
แทโอ
ทำอะไรของเธอ
ทำไมไม่ใส่รองเท้า
ฉันไม่อยากให้รองเท้าคู่ใหม่พังน่ะ
นายซื้อให้ฉันนี่
ใส่รองเท้าเร็ว
ไม่เป็นไร ใกล้จะถึงบ้านแล้ว
เธอนี่มัน...
ให้ตาย
งั้นก็ใส่นี่เข้าไปซะ
- ไม่เป็นไร - เร็วๆ
ให้ตาย มาเร็ว
- เข้าไป - ถึงแล้ว
ฝนตกขนาดนี้ ให้เธอกลับมาคนเดียวได้ยังไง
นั่งก่อน
อย่าโมโหเลยนะ
รองเท้าแบบนี้ ถ้าโดนฝนก็พังหมดสิ
เสียของแย่เลย
แสบนะ ทนหน่อย
อย่าทำตัวเป็นเด็กๆ น่า ไม่เจ็บขนาดนั้นสักหน่อย
- ไม่เป็นไร - อย่าเพิ่งขยับ
เรื่องรองเท้า...
ขอบใจนะ
เธอ...
อย่าคบกับเขาเลย
ดึกป่านนี้แล้ว ฝนก็ตกหนัก
ผู้ชายดีๆ ที่ไหน จะปล่อยให้แฟนเดินกลับคนเดียว
เลิกกับเขาเถอะ
คบต่อไปเธอมีแต่จะช้ำใจ
เขาต้องทำงานพิเศษ
ไม่ได้มีเวลาว่างเหมือนนายสักหน่อย
มาส่งไม่ได้ หาร่มให้ก็ยังดี
ตอนเราแยกกันฝนยังไม่ตก
- เข้าข้างกันแล้วเหรอ - ก็แค่เล่าตามความเป็นจริง
เธอก็น่าจะโทรหาฉันสิ
ฉันจะได้เอาร่มไปรับ
ทำไมไม่โทรมาล่ะ
เพราะแฟนของเธอเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันก็แค่...
คิดว่าต่อไป...
ไม่ควรโทรหานายเพราะ เรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้อีกแล้ว
เจ็บนะ
ฉันเตรียมที่นอนข้างบนให้แล้ว ขึ้นไปนอนเถอะ
กลับก่อนนะ
กลับดีๆ นะครับ
ว่าไง โดฮยอน
ถึงบ้านปลอดภัยดีใช่ไหม
ก็แน่สิ ที่จริงถึงสักพักแล้ว ตอนนี้กำลังจะนอน
ที่ห้องใต้หลังคา
ฝนตกหนักมากเลย
ดีนะที่เธอไม่ติดฝน
ไม่ต้องห่วง ทำงานต่อเถอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าโทรหา
อือ
โอเค ฝันดีนะ
อือ
โธ่เอ๊ย
หัวใจเกือบวาย
(แทโอ)
มีอะไร
นี่
กลัวไหม
ก็ต้องไม่อยู่แล้วสิ ฉันไม่ใช่เด็กๆ นะ
แม่จ๋าๆ
เมื่อกี้เสียงมันดังมาก
คือว่า...
- ถ้าเธอกลัวมาก... - แทโอ ทำยังไงดี
- ตกใจหมด - ฉันกลัวมากเลย
ฉันด้วย บ้านจะถล่มลงมาไหม
นึกว่าเกิดสงครามซะอีก อย่างกับระเบิดลง ไม่ใช่ฟ้าผ่าแล้ว
อย่างกับฟ้ารั่วเลย
เดี๋ยวนะ เราจะโดนฟ้าผ่าหรือเปล่า
นี่ อย่าพูดเป็นลางสิ
- ฟ้าผ่าอะไรกัน ใจเย็นๆ ก่อน - เป็นไปได้นะ
- ฮันซงอี ลงมาเถอะ - ทำอะไรสักอย่างสิ
- กลัวจะแย่แล้ว - แทโอ
ทำอะไรหน่อยสิ
หมอนี่ตลกชะมัด
ช่วงนี้เขาดังมาก ตลกสุดๆ
คงเป็นเพราะฝนตก
หัวใจของผมเลยทำงานแปลกไป
นี่เป็นครั้งแรกที่ผม...
สัมผัสได้ถึงเส้นที่ขีดกั้นกลาง ระหว่างผมกับซงอี
ถ้าผมไม่อยากให้เส้นนี้ ชัดขึ้นกว่านี้แล้ว
จะถือว่าผมโลภไหม
ถามจริง อะไรน่ะ
ตลกชะมัด
ล้มแล้ว
คำบรรยายโดย มนฐิตา เฉื่อยทอง